من منتشر می کنم ، تو می پذیری! 

تئوری «
من منتشر می کنم تو می پذیری» مربوط به گذشته ای است که یک تلقی تزریقی از رسانه ها وجود داشت. یک تلقی که بر نظریه تأثیرات پرقدرت رسانه ها استوار بود. ولی در عصر حاضر اطلاع رسانی شکلی دو سویه پیدا کرده است و خوانندگان، بییندگان و شنوندگان رسانه ها دیگر برای خواندن، شنیدن یا دیدن رویدادهای خبری به یک رسانه یا کانال اکتفا نمی کنند.


امروزه اندیشه تأثیرات پرقدرت رسانه به گونه ای دیگر پیگیری می شود مثلا رسانه هایی نظیر
واشنگتن پست و
نیویورک تایمز در عین رقابت برای اینکه به عنوان سایت اول بر صفحه مانیتور کاربران اینترنت ظاهر شوند به نوعی ادغام گرایی روی آورده اند. به عبارت دیگر در زمانه ای که دیجیتالیزم در حال گسترش دامنه نفوذ خود می باشد مؤسسات بزرگ و فراملی خبری در حال ادغام شدن با یکدیگر و تشکیل امپراتوریهای عظیم رسانه ای هستند (مانند ادغام
AOL,
CNN و
تایم وارنر)تا ضمن برجسته سازی و جریان سازی رسانه ای ، مخاطبان را بمباران خبری کرده ، تحت تأثیر قرار دهند
ادامه دارد...........