دو راهی انتخاب ؛ نابودی یا حیات؟


تمام اشکال رسانه های ارتباطی و نیز مؤسسات خبری و رسانه ای، ناگزیر از سازگاری و رشد برای ادامه حیات در محیط در حال تغییر اینترنت هستند چرا که در غیر این صورت تنها راه دیگری که پیش روی آنها باقی می ماند، نابودی است. این یک استراتژی برای ادامه حیات است.
اساسا رسانه های جدید تنها به دلیل برتری فن آوری ارتباطی آنها انتخاب نمی شوند. نمونه های گوناگونی از فن آوری های رسانه ای راه اندازی شده در دو دهه گذشته وجود دارد که تنها به دلیل آنکه فرصت یا نیازی برای آنها وجود نداشته، شکست خورده اند. یکی از نمونه های بارز این گونه فن آوری ها که چند سالی از راه یافتن آن به ایران نمی گذرد «ویدئو تکست» یا «تله تکست» می باشد که آن را با نام فارسی «پیام نما» می شناسیم. روزنامه های اروپایی و آمریکایی در دهه 80 میلادی با صرف هزینه های فراوان این سیستم را تجربه کردند اما با آنکه فن آوری روزنامه نگاری الکترونیک و امکان انتقال متن از طریق امواج و پخش تلویزیونی در آن موقعیت زمانی وجود داشت، برای انتخاب این روش انگیزه کافی وجود نداشت. ولی رشد فزاینده انتشار اخبار در اینترنت نشان دهنده آن است که عوامل فرصت و نیاز برای روزنامه نگاری الکترونیک در دوران حاضر وجود دارد و اینکه مثلا تنها در آمریکای شمالی (کانادا و ایالات متحده) بیشتر از 165 میلیون نفر به اینترنت دسترسی داشته، قریب به اتفاق آنها برای آگاهی از اطلاعات و اخبار به آن متکی هستند، مؤید این نتیجه گیری است:رسانه ای جدید ظهور کرده است.
ادامه دارد..................