در هم شکسته شدن انحصار سنتی اطلاع رسانی


پیش از آنکه بیش از این از محور اصلی بحث این نوشتار فاصله بگیریم به داستان اینترنت و تأثیرات آن بر رسانه های مکتوب ایرانی و یا به اصطلاح همان روزنامه ها باز می گردیم.
رشد و فراگیری انفجارگونه اینترنت که در اواسط آخرین دهه قرن بیستم تقریبا به اوج خود رسید سرمنشأ تحولات عمیقی در زوایای مختلف زندگی بشر شده است. یکی از مهمترین پیامدهای انقلاب اطلاعات ، تغییر نگرش نسبت به کارکرد رسانه ها و روزنامه نگاران است. در هم شکسته شدن انحصار سنتی اطلاع رسانی و تمرکز قدرت اطلاعاتی در رسانه ای مانند روزنامه یکی از ویژگی های بارز عصر اطلاعات است که در نتیجه آن مرزهای سنتی بین فرستنده و گیرنده اطلاعات از بین رفته است و این امکان بوجود آمده تا کاربران اینترنت در تولید و انتشار اخبار دست به فعالیتهایی بزنند که تا پیش از این در قلمروی حرفه روزنامه نگاری قرار داشت.
در واقع فراگیری اینترنت روزنامه نگاری سنتی را به چالش کشانده است.یک جامعه شناس ژاپنی در این خصوص می گوید:همیشه با شنیدن واژه روزنامه نگار معمولا شغل خاصی را تجسم کرده ایم ، اما در عصر اینترنت بین فرستنده و گیرنده اطلاعات فاصله ای وجود ندارد ، هر کس می تواند در کار روزنامه نگاری شرکت کند و مهارت بالقوه انتقال اطلاعات و دانش به دیگران را داشته باشد.
تا پیش از این واژه روزنامه نگار به نویسندگان و گزارشگران ورزیده ای اطلاق می شد که در سازمانهای خبری درگیر خلق اخبار و اطلاعات و انتشار آنها بودند اما با پیشرفت فن آوری اطلاعات شیوه های کار با ابزار حرفه روزنامه نگاری بسیار آسان و فراگیر شده است ، ضمن آنکه هزینه های سنتی آن نیز تا حدود قابل توجهی کاهش یافته یا اساسا از بین رفته است.
کارلوس لوییس آلوارس ، روزنامه نگار اسپانیایی ، می گوید:خبر اتفاق نمی افتد بلکه خلق می شود.اگر خبرنگاران نبودند خبر هم نبود بلکه فقط وقایع بودند. اما امروز اینترنت تمام این مفاهیم را دگرگون وبه نوعی بی معنی کرده است. چرا که حالا تمام کاربران اینترنت می توانند به خلق اخبار پرداخته ، به نوعی ایفاگر نقش اجتماعی روزنامه نگاران باشند.لذا این سؤال که آیا با فراگیرشدن اینترنت عصر حرفه روزنامه نگاری به پایان خواهد رسید به شکل جدی تری ذهن روزنامه نگاران را به خود مشغول کرده است.
ادامه دارد..................